..ความทรงจำ..

จงกล้าพอที่จะเก็บเรื่องบางเรื่องและคนบางคนไว้ให้เป็นความทรงจำ

ความทรงจำทำอาไรเราไม่ได้หรอกนอกจากจะมีไว้ให้เราคิดถึง..และยิ้มกับตัวเอง

ความทรงจำไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว

ต่อให้เป็นความทรงจำที่เลวร้ายสักแค่ไหนในชีวิต..

เพราะความทรงจำไม่มีอาวุธ..ไม่มีอิทธิพลหรืออนุภาพใดใดมากไปกว่า

พลังแห่งสติของคน

ที่จะกำหนดว่าเราจะระลึกถึงความทรงจำเรื่องนั้น..เรื่องนี้

แค่นั้น..แค่นี้

เพื่อเอามาเตือนสติในการทำอะไรบางอย่าง..อย่างน้อยก้อพอเป็นแนวทาง

ในการดำเนินชีวิตบ้าง

หรืออาจจะแค่ต้องการยิ้มให้กับวันคืนเก่าๆ..สักครั้งก้อเท่านั้นเอง

เหมือนกับที่ใครบางคนได้เดินออกจากชีวิตเราไป..อย่างน้อย

ครั้งนึ่งก้อเคยได้ใช้ชีวิตร่วมกัน..

ได้มีวันเวลาดีดีร่วมกัน

เราก้อเลือกที่จะคิดถึงความทรงจำ

ในข่วงเวลาที่มีความสุขได้..

ในวันที่เราเดินอยู่บนทางเท้าที่มีฝนกระหน่ำตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ตอนนั้นอาจจะทำให้เราเหน็บหนาว..

และวุ่นวายหาที่หลบฝน

พอเวลาผ่านไป..

เราเลือกที่จะจดจำ

--

เราเลือกที่จะระลึกได้

--

ไม่เป็นไรหรอก..ถ้าเราจะคิดถึงความทรงจำเก่าเก่าบ้าง..

หากเพียงเพื่อจะยิ้มกับตัวเองสักครั้ง..

อิอิ^_^